Santa Sofia Valpolicella Ripasso Superiore DOC – Wenecja Euganejska (Veneto) – Włochy

Region Veneto

Veneto jest jednym z najbardziej płodnych regionów winiarskich we Włoszech, tuż obok Sycylii i Apulii. Produkuje się tutaj niemal jedną piątą włoskich win jakościowych – około 8 milionów hektolitrów z około 40 odmian winorośli, z czego jedna czwarta posiada status DOC. Istnieje zauważalny podział na wschód i zachód co do reputacji i jakości win. Podczas gdy prowincja Werona, w której powstają słynne wina takie jak soave, bardolino i jedno z trzech królewskich czerwonych win włoskich – Amarone, tak wina z okolic Breganze, Colli Berici i Colli Euganei są praktycznie anonimowe. Nie należy zapominać o powszechnie lubianym prosecco, które można określić mocnym reprezentantem win ze wschodniej części Veneto.

Dominującą białą odmianą w Veneto jest garganega, dająca wysokie plony i będąca głównym składnikiem win soave. Odmiany czerwonych winogron to m.in. corvina, rondinella, veronese, corvinone. Corvina stanowi też wino bazowe dla recioto, słodkiego wina z Valpolicelli.

Valpolicella pochodzi z dolin położonych na północ od Werony, obszar upraw jest podzielony na dwie części. Rejon Classico, wokół San Pietro w Capiano, Fumane i Negra, produkuje intensywne wina z winogron, które dojrzewają na wysokości od 150 do 450 m n.p.m. W dolinie rzeki Adygi. Dołączonej do regionu w 1968 roku, produkuje się masowo konsumowane wina przeznaczone do sprzedaży w supermarketach w całej Europie.

Suszenie części winogron było od zawsze związane historycznie z regionem. Owoce były tłoczone w grudniu lub styczniu, a wysoka zawartość cukru sprawiała, że moszcz nie fermentował do końca. W ten sposób otrzymywano słodkie wino recioto della valpolicella. W latach pięćdziesiątych, kiedy systematycznie zaczęto używać niektórych z naturalnych drożdży, które potrafiły zamienić wysoką ilość cukru w alkohol, powstało amarone. Trzeci wariant win valpolicella został stworzony w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, kiedy producenci zwrócili uwagę na technikę ripasso i zaczęli dodawać valpolicelli do wytłoczyn sfermentowanego recioto lub amarone, by jeszcze raz przeprowadzić fermentację cukru resztkowego. W efekcie powstało pełne mocy wino, często określane mianem „młodszej siostry amarone”.

Winiarnia Santa Sofia

Winiarnia Santa Sofia została założona w 1811 roku, a jej siedziba i piwnice znajdują się w malowniczej willi, pochodzącej z XVI wieku projektu Andrea Palladino. Budowla znana wcześniej jako Villa Sarego, obecnie jako Villa Santa Sofia, jest jednym z najważniejszych i najpiękniejszych zabytków architektury w regionie Valpolicella. Od roku 1996 znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, wraz z pozostałymi budowlami autorstwa Andrea Palladino. Dzisiaj z pierwotnej wersji projektu Palladino zostało około 30% budynku. Warto wspomnieć o piwnicach do przechowywania wina, znajdujących się na terenie posiadłości. Najstarsza z nich jest datowana na rok 1300 i została zbudowana przez mnichów z San Bernardino, mieszkających w kościele pod wezwaniem Santa Sofia. Kościół ten wiele lat później stał się częścią posiadłości – jej kaplicą.

Valpolicella Ripasso Superiore DOC

Valpolicella Ripasso Superiore DOC powstaje w 70% z corviny i corvinone, a w 30% z rondinelli. Winogrona są uprawiane na lekko wapiennym i gliniastym podłożu wzgórz – niedaleko Marano di Valpolicella, Fumane i San Pietro w Cariano. Po zebraniu owoców są one selekcjonowane, stąd termin „superiore”, który odnosi się do ręcznej selekcji najbardziej dojrzałych gron (w praktyce oznacza to wyższą zawartość alkoholu i wyższą jakość wina), następnie oddzielane od szypułek i prasowane. Maceracja na skórkach trwa dziesięć dni i przebiega w stalowej kadzi. Następnie wino przechodzi trwającą trzy dni technikę ripasso, czyli ponowną macerację i refermentację Valpolicelli Classico z wytłoczynami pozostałymi po produkcji amarone i recioto. Kiedy proces fermentacji i refermentacji dobiega końca wino jest przelewane do 50 hektolitrowych beczek ze slawońskiego dębu na okres dziewięciu miesięcy. Po zabutelkowaniu ripasso odpoczywa jeszcze około pół roku zanim trafi do sprzedaży.